Uzaktan Eğitimde Öğrencilerin Çevrimiçi Akademik Yardım Arama Davranışları ve Başarı Yönelimleri

Bu çalışmada, uzaktan eğitimde öğrencilerin çevrimiçi akademik yardım arama davranışları, başarı yönelimleri ve bu faktörler arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, nicel yönteme dayalı olarak tarama modeli ile desenlenmiş kesitsel bir araştırmadır. Araştırmanın katılımcıları bir devlet üniversitesinde uzaktan eğitim yoluyla ders alan 358 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırma verileri; kişisel bilgi formu, çevrimiçi akademik yardım arama anketi ve başarı yönelimleri ölçeği ile toplanmıştır. Çalışmanın araştırma sorularını yanıtlamak için toplanan veriler analiz edilirken betimsel istatistikler, bağımsız örneklemler için t-testi ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, uzaktan eğitimdeki öğrencilerin çevrimiçi akademik yardım için en fazla İnternet’i kullandıklarını göstermektedir. Ayrıca bulgular, öğrencilerin dersi veren öğretim elemanı yerine arkadaşlarından ya da konuyu bilen birinden daha sık yardım aradıklarını ortaya koymaktadır. Buna göre öğrenciler en az öğretim elemanından akademik yardım aramaktadır. Buna ek olarak bulgular, öğrencilerin başarı yönelimleri açısından öğrenme-yaklaşma ve performans-yaklaşma başarı yönelimlerinin, öğrenme-kaçınma ve performans-kaçınma başarı yönelimlerinden daha yüksek olduğunu göstermektedir. Son olarak, öğrencilerin başarı yönelimleri ile çevrimiçi akademik yardım arama davranışları arasında kısıtlı ve pozitif bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Bu sonuç, öğrencilerin başarı yönelimlerinin çevrimiçi akademik yardım arama davranışlarının önemli bir yordayıcısı olmadığı şeklinde yorumlanabilir.